Wiersze

Według Eigermana błyskotliwe pomysły i wydala­nie to rzeczy nierozerwalnie ze sobą związane. Urucha­miał wszystkie szare komórki siedząc ze spodniami spuszczonymi do kostek w klozecie. Nieraz, podchmielo­ny, wyjaśniał każdemu, kto chciał słuchać, że pokój światowy i lekarstwo na raka to zadania do rozwiązania z dnia na dzień, jeśli ludzie mądrzy i dobrzy po prostu usiedliby razem do wspólnej defekacji.

Na trzeźwo, myśl o kolektywnym załatwianiu naj­bardziej prywatnych potrzeb trwożyła go. Kibel jest miejscem samotnych wysiłków, gdzie ci wyniesieni na wysokie urzędy mogą wygospodarować trochę czasu, żeby medytować nad ciężarem swojej odpowiedzial­ności.

Oglądał napisy na drzwiach naprzeciwko. Nic no­wego oprócz obscenicznych treści, co działało uspokaja­jąco. Te same stare świństwa, wyskrobane przez kogoś, kogo świerzbiła wyobraźnia. Dodały mu odwagi, by zmierzyć się z własnymi problemami. (więcej…)

Światło słoneczne – odparł. – Słyszałem, że są takie choroby. To słońce go dorobiło.

- Człowieku, to niemożliwe – oponował Cas. – Nigdy nie widziałem czegoś takiego, ani nie słyszałem o podobnych rzeczach.

- No to teraz widzieliśmy i słyszeliśmy – Pettine mówił z niemałą satysfakcją. – To nie była halucynacja.

- Więc co robimy? – chciał wiedzieć Gibbs. Miał trudności z doniesieniem zapalonej zapałki w drżących dłoniach do papierosa w ustach.

- Szukamy dalej – odrzekł Pettine.

- Ja nie – stwierdził Tommy – dzwonię do tego pieprzonego szefa. Nie wiemy, ilu takich świrów tu jest. Może setki. Sam tak mówiłeś. Mówiłeś, że można tu schować całą armię. (więcej…)