Wiersze

Według Eigermana błyskotliwe pomysły i wydala­nie to rzeczy nierozerwalnie ze sobą związane. Urucha­miał wszystkie szare komórki siedząc ze spodniami spuszczonymi do kostek w klozecie. Nieraz, podchmielo­ny, wyjaśniał każdemu, kto chciał słuchać, że pokój światowy i lekarstwo na raka to zadania do rozwiązania z dnia na dzień, jeśli ludzie mądrzy i dobrzy po prostu usiedliby razem do wspólnej defekacji.

Na trzeźwo, myśl o kolektywnym załatwianiu naj­bardziej prywatnych potrzeb trwożyła go. Kibel jest miejscem samotnych wysiłków, gdzie ci wyniesieni na wysokie urzędy mogą wygospodarować trochę czasu, żeby medytować nad ciężarem swojej odpowiedzial­ności.

Oglądał napisy na drzwiach naprzeciwko. Nic no­wego oprócz obscenicznych treści, co działało uspokaja­jąco. Te same stare świństwa, wyskrobane przez kogoś, kogo świerzbiła wyobraźnia. Dodały mu odwagi, by zmierzyć się z własnymi problemami. (więcej…)

W podziemiach, Tommy – obwieścił czwarty mężczyzna. – Tak właśnie mówił Eigerman. Gibbs zbliżył się do Ohnaki.

- Zabierzmy tego pierdolca, żeby nam pokazał – stwierdził. Spojrzał na towarzysza Tommy’ego, niskiego, krępego mężczyznę. – Ty jesteś niezły w przesłucha­niach, Cas.

- Jeszcze mi nikt nigdy nie powiedział nie – od­parł mężczyzna. – Mówię prawdę czy nie?

- Prawdę mówisz – potwierdził Gibbs.

- Chcesz, żeby ten człowiek się tobą zajął? – Pettine zapytał Ohnakę. Aresztant nie odezwał się. (więcej…)