Wiersze

A jednocześnie szef musiał podjąć jakieś decyzje. Zaczął dzień jako bohater, aresztując zabójcę z Calgary, ale instynkt mówił mu, że wydarzenia mogą bardzo szybko wyniknąć mu się z rąk. W tym wszystkim było tyle rzeczy nieuchwytnych, tyle pytań bez odpowiedzi. Istniało oczywiście łatwe wyjście. Mógł zadzwonić do swoich przełożonych w Edmonton i przekazać im ten cały pasztet, żeby się nim zajęli. Ale jeśli rezyg­nuje z problemu – rezygnuje z chwały. Alternatywę stanowiło działanie, teraz, przed zapadnięciem nocy. Tak powtarzał Tommy, a ile czasu zostało? Trzy, cztery godziny, żeby wyplenić wszelkie obrzydliwości Midian. Jeśli mu się powiedzie, podwoi szeregi swoich po­mocników. Pewnego dnia nie tylko przywiedzie ludzkie zło przed oblicze sprawiedliwości, lecz oczyści ohydną jamę, w której zło ma swoje zaplecze: litość i współ­czucie. (więcej…)

Zamknij się! – kazał mu Gibbs, ale chłopiec nie panował nad sobą. Wciąż, na okrągło to samo pytanie:

- Co jest do cholery?

Nie poruszony paniką Tommy’ego, Cas uderzył Ohnakę, żeby powalić go na kolana. Cios okazał się niszczycielski. Złamał ramię Ohnaki w łokciu i ręka upadła u stóp Tommy’ego. Jego krzyk przeszedł w wy­mioty. Nawet Cas się cofnął, potrząsając głową z niedo­wierzaniem.

Ohnaka przekroczył już punkt, skąd nie ma po­wrotu. Nogi ugięły się pod nim, ciało słabło coraz bardziej pod wpływem zabójczego słońca. A jego twarz, teraz skierowana w stronę Pettine’a, wydawała najgłośniejsze krzyki, kiedy odpadało od niej ciało, a przez oczodoły wychodził dym, jak gdyby mózg płonął. (więcej…)